Home

Komt een eind....hoewel voor deze maand.
Want alle mooie ervaringen, indrukken, zowel heftige, verdrietige als bijzondere gebeurtenissen staan in mijn geheugen gegrift.
Afgelopen week op MoP stond in het teken van veel activiteiten aangezien het vakantieperiode is voor de kinderen.
Zo hebben we een verjaardagsfeestje gevierd, voor de twee jarigen van deze maand, op dinsdag met spelletjes als spekhappen, stoelendans en mocht ieder zijn eigen stuk cake met allerlei zoetigheid versieren. Het ging er ook letterlijk in als koek hahaha!
Op woendag was het armbandjes maken voor de girls en fietsen (da's voor de kinderen hier echt een belevenis) en hockey spelen. Hoewel het laatste niet echt gaat als je je voorstelt...in teamverband spelen is echt moeilijk hier. Een team kiezen werkte al helemaal niet...nee ze wilden allemaal zelf tegen een bal slaan.

Een speciaal bericht op mijn weblog voor jullie!
Gister zat ik even in een baaldag vast...omdat ik al enkele weken een sluipende verkoudheid heb en dan ook nog een griepje erbij ;-(((
Het weer verandert hier ook per dag, met behoorlijke temperatuur verschillen...dan proest en hoest mijn hele huisje....en probeer dan maar eens virusjes te vermijden ;-))
Zo veranderlijk als het weer, is ook het leven hier in Afrika, mn in Kwazulu Natal. Vorige week hebben we een begrafenis bijgewoond van een kleine meid, 18 maanden, die de bijwerkingen van het gruwelijke virus niet aan kon. Triest te weten dat dit hier standaard bij het leven hoort...de housemoms hebben prachtig gezongen in Zulu tijdens de mis...
Ook indrukwekkend om te zien dat deze week hun leven dus gewoon doorgaat. Werkelijk: de kracht van deze vrouwen is ongelooflijk!!

Lieve allemaal,

Hier een korte update vanuit illovo, de locatie van MoP.
Kort, niet omdat het niet leuk is....de tijd gaat zo snel!!
Maar om in detail alles te bespreken...dat kan al over enkele weekjes ;-))

Een vreemd idee dat vorige week, ik hier in de zon zit en mijn snowboardmaatjes in de sneeuw!! Jaaaa heb aan jullie gedacht hoor! (special thanx to boarderbuddy Dave....wat n lieve reactie op mijn weblog! Touching!)

Grappig om met jullie te delen is, dat ik me afgelopen jaren vaak heb afgevraagd of moederschap wel mijn ding is...en ik geniet er hier zo enorm van!!!!!! Uhh op parttime basis dan he...alles heeft grenzen ;-))
Ik begrijp iig onvoorwaardelijke liefde van moeders voor hun kinderen een beetje beter.

Lieve allemaal,

Anderhalve week Mother of Peace (MoP) zit er al weer op....time flies, zeker hier!!
De eerste week was vooral kennismaken met mijn huisje. Ik ben ingedeeld in house 2, waar Lorraine de scepter zwaait. Hoewel dat wat te hard klinkt want het is me toch een lieverd! Hebben al heel wat gekletst tijdens de prille momenten dat er geen kinderen zijn. Want Lorraine heeft 6 kinderen in huis: haar eigen zoontje Awanda van 1,5 en dan twee kleintjes van 3, twee meiden van 12 en een dame van 18 (met de nodige attitude ;-). Lorraine's dag begint om ca. 5 uur 's ochtends...godzijdank de mijne niet ;-)). De dagen hebben een strakke structuur. De kinderen (op de kleinste na) gaan eerst na de kerk, dan omstreeks 7 uur naar school. Terug omstreeks 14.00 uur en vervolgens naar de homework klas (weliswaar eeb half uurtje per groep). Tussendoor spelen tot ca. 17.00 uur. Dan gaan de kleintjes in bad en de anderen om 18.00 naar de kerk.

Lieve allemaal,

I safely made it to Durban. Ben er zelfs alweer 3 dagen. Het is prachtig, het terrein lijkt op 1 grote tuin, mijn huisje staat onder een grote boom en het uitzicht is niet anders dan prachtig groene heuvels.
Gelukkig voel ik me niet opgesloten...grappig genoeg voel ik me hier beter en vrijer dan in het vorige huis in PE. Ook het projet draait al n hele tijd, goed georganiseerd en veel relaxer. Was ook wel even wat ik nodig had na twee maanden hard werken in PE.
Hoewel ik met zeer veel voldoening PE heb achtergelaten...ik ben zo trots dat ik de mede grondlegger ben van een nieuw project, waar deze maand ook weer 3 vrijwilligers actief zijn. Geeft echt n kick, zeker zo'n goed project als B2S.

Vorige week was ook een week van vele tranen.
Woensdag samen met Marieke G haar afscheidsbraai voorbereid,hetgeen een groot succes was!!
Altijd gezellig zo'n braaifeesie!

Hoi allemaal!

Hier de terugblik van week 7, die als zeer wisselvallig te beschrijven is....

Maandag ochtend begon al met de eerste verrassing:
het slot van onze klasdeur was verwijderd en meegenomen! Ik vond het niet geheel verbazingwekkend...hoewel het een behoorlijk slot was!! Maar in deze wijk is het niet vreemd, deze poging tot inbraak. Gelukkig heeft het gangbare deurslot het werk wel gedaan en zijn er geen spullen uit het klaslokaal ontvreemd!
Na een vermoeinde maandag...ook de kinderen moeten dan behoorlijk op gang komen ;-), 's middags op pad voor een 'burgelar proof' deur (een soort stalen hek dat voor de klasdeur geplaatst kan worden). Met een beetje geluk wordt deze morgen geplaatst...maar dat weet je hier nooit, dus we zien morgen
wel ;-).

Hoi allemaal!

Ik heb enige achterstand in mijn rapportage ;-))
Dat was te wijten aan week 5, die zodanig zwaar was dat ik het even niet meer zag zitten. Daardoor ook geen energie had om jullie dmv een verslag te informeren.
Week 5 was een samenkomst van diverse factoren:
wennen aan een huis vol nieuwe mensen, geen privacy en altijd drukte om je heen, tegenvallers in het project, wederom heavy dingen gezien die ik mentaal zwaar vind. Ik merk dat ik alle ellendige dingen in Helenvale op zich prima kan zien....maar op het moment dat het direct 'een van mijn kinderen' raakt dan is het echt zwaar.
Vorige week maandag 4 februari was ik in charge v/d klas. Enkele kinderen van vrijdag, de introdag waren weer aanwezig en dat doet goed!
Maar mijn favorite Dillon (zo'n scheetje, nam h'm het liefst mee naar NL) was er niet. Verder de dag wel doorgekomen met diverse activiteiten.

Lieve allemaal!

Afgelopen week weer de nodige ups en downs gehad. Weliswaar begon maandag positief met een goede meeting met teachers en de principal. Aansluitend de sollicitatiegesprekken met de local volunteers.
Dinsdag geheel de dag weer in Helenvale doorgebracht. Ik geniet van de tijd in Helenvale, zeker samen zijn met Bridgett. De vrouw van Franklin en tevens project facilitator. Is echt een mooie vriendschap ontstaan!
Ongelooflijk ook, wat zij heeft meegemaakt in haar leven....kan ik pagina's over vol schrijven! En dan zo'n warmte en liefde hebben... te gek!
Ook dinsdag een klaslokaal gezien...maar dat viel behoorlijk tegen. Weliswaar vonden Franklin en ik het okay...je moet ergens mee gebinnen he?! In de middag een gezin bezocht in Helenvale waarvan 2 jongens niet naar school gaan.

Lieve allemaal!

Wat doet het toch altijd goed jullie lieve reacties te lezen!
Hier gaat het weer super...ja je leest het goed: weer.

Zie hier enkele plaatjes!!
De eerste kiekjes van het huis en het uitzicht...gaaf he...zit ik dan 's ochtends met dit uitzicht mijn ontbijtje te doen.
Verder 2 fotoos van Helenvale primary school, waar we hopelijk het project mogen starten...!!!
En de laatste 2 fotoos zijn van Liebenhaus: een tehuis/opvang voor jongens. Hier werken 4 andere vrijwilligers met wie ik samen woon.
Vanochtend zijn we met de jongens naar de kerk geweest:
GEWELDIG!! Een en al zingen, dansen, klappen....BRUISEND dus.
Uiteraard moesten we als gasten de mensen toespreken en aangezien niemand van de groep de behoefte had...heb ik dat op me genomen ;-))
Was mega ervaring: heb de mensen bedankt voor hun gastvrijheid, dat we in hun kerk mochten zijn en gezegd:

Hallo allemaal, ik ben er weer....

Wil eerst even zeggen, dat het toch weer heerlijk is om jullie reacties te lezen!! ;-).....en dat het ONGELOOFLIJK heerlijk is elke ochtend gewekt te worden door de zon ;-))....dan begin je toch echt anders aan je dag!!

Mijn 2e week zit erop....en het was weer geweldig! Ik heb het gevoel al veel langer hier te zijn dan 2 weekjes.
Afgelopen week ben ik veel in de township van Helenvale geweest en zelfs samen met Franklin door de straten gelopen.

Hallo allemaal!

Mijn eerste werkweek zit er bijna op....en ik voel me als een vis in het water!!!

Lieve allemaal:

IK BEN ER!!!! In het mooie, vriendelijk ogende Port Elizabeth (PE).
Na een vermoeiende trip van drie vluchten (ca 20 uur onderweg) had ik het redelijk gehad....en natuurlijk ging het nodige mis: de ' Dimph logica' brengt me niet altijd direct op de juiste plek, hahaha! (En dan mis ik mijn reismaatje Leen wel heel erg!)
Zo liep ik in London/Heathrow de incheck balie voorbij, eindige in Johannesburg in de verkeerde Terminal en dan nog de stress van 1,5 uur tijd tussen mijn vlucht van Jo'burg naar Port Elizabeth.....en gezien het tempo waarmee de mensen je hier inchecken is dat really tight ;-))....
Maar natuurlijk is alles gelukt: een mondje Engels en charmes brengen een vrouw op de goede plaatsen...;-))

Momenteel verblijf ik in het hostel, is een prima plek, heel gezellig.

Ik verblijf al weer een weekje in het Valkenburgse en heb al aardig mijn draai gevonden. Zeker ook door de enorme gastvrijheid die Remy + Dominique me bieden. Ik geniet van het geweldige heuvelland waar de boomtoppen in prachtige herfstkleuren een betovernd plaatje geven. En 's avonds een rondje lopen door het sprookjesachtige dorpje geeft me het gevoel op wintersport te zijn. En dat is een geweldig gevoel!!! Aaah wintersport...mijn passie...zit er volgend jaar even niet in (sorry snowboardbuddies). Daarom morgen met collega's even kunstmatig de piste op (het gaat toch om het gevoel nietwaar ;-)

Het is alweer enkele weken geleden dat ik aan familie, vrienden en collega's kenbaar heb gemaakt naar Zuid-Afrika (ZAF) te gaan. Overspoeld door zoveel positieve reacties dat ik enkele dagen in een emotionele roes heb geleefd. Geweldig!! Net als alle aandacht en liefde die je ontvangt op je verjaardag, maar dan nog sterker en intenser!!
Maar een keuze maken is 1....je keuze ervaren is een tweede!
En daar zit ik nu midden in. Want einde deze week ga ik mijn fijne huisje in Nijmegen verlaten. De dozen staan al klaar, mens- en paardekracht (c.q. auto+aanhangwagen) zijn geregeld.
En ik zie er zoooo tegen op! Poeh...3 dagen ziek op bed helpt dan ook al niet: piekeren en geen fut om iets op te pakken.